تنگی کانال نخاعی یکی از بیماری‌های شایع ستون فقرات است که در آن فضای داخل کانال نخاعی باریک می‌شود. این کانال محل عبور نخاع و ریشه‌های عصبی است و زمانی که فضای آن کاهش پیدا کند، ممکن است فشار قابل توجهی بر روی اعصاب وارد شود. این وضعیت بیشتر در ناحیه کمر و گردن دیده می‌شود و معمولاً به تدریج و با افزایش سن ایجاد می‌گردد.
از مهم‌ترین علل تنگی کانال نخاعی می‌توان به فرسایش و تغییرات ناشی از افزایش سن، ضخیم شدن رباط‌های ستون فقرات، آرتروز مفاصل مهره‌ها و بیرون‌زدگی دیسک اشاره کرد. این عوامل می‌توانند باعث شوند فضای عبور اعصاب کمتر شده و در نتیجه فشار بر نخاع یا ریشه‌های عصبی افزایش پیدا کند.
علائم این بیماری بسته به محل درگیری متفاوت است. در تنگی کانال نخاعی کمری معمولاً بیمار دچار درد در ناحیه کمر، بی‌حسی یا گزگز در پاها و احساس ضعف هنگام راه رفتن می‌شود. در مواردی نیز فرد ممکن است پس از مدتی ایستادن یا راه رفتن دچار درد شده و با نشستن یا خم شدن به جلو احساس بهتری پیدا کند.
در تنگی کانال نخاعی گردنی علائم می‌تواند شامل درد گردن، بی‌حسی در دست‌ها، ضعف عضلات و گاهی اختلال در تعادل باشد. در موارد پیشرفته‌تر ممکن است فشار روی نخاع باعث مشکلات جدی‌تری در حرکت و هماهنگی اندام‌ها شود که نیاز به بررسی دقیق توسط پزشک متخصص دارد.
روش درمان این بیماری بسته به شدت علائم متفاوت است. در مراحل اولیه معمولاً از روش‌های غیرجراحی مانند فیزیوتراپی، دارودرمانی و اصلاح سبک زندگی استفاده می‌شود. در صورتی که فشار بر اعصاب شدید باشد یا درمان‌های محافظه‌کارانه مؤثر واقع نشوند، ممکن است جراحی برای آزادسازی فضای کانال نخاعی و کاهش فشار بر اعصاب توصیه شود.
