شکستگی مهره یکی از آسیب‌های مهم ستون فقرات است که می‌تواند در اثر ضربه‌های شدید مانند تصادفات رانندگی، سقوط از ارتفاع یا آسیب‌های ورزشی رخ دهد. همچنین در برخی افراد به ویژه سالمندان، پوکی استخوان می‌تواند باعث ضعیف شدن مهره‌ها شده و حتی با ضربه‌های خفیف نیز منجر به شکستگی شود. این نوع آسیب می‌تواند پایداری ستون فقرات را مختل کرده و در برخی موارد به نخاع یا اعصاب آسیب برساند.
علائم شکستگی مهره معمولاً شامل درد شدید و ناگهانی در ناحیه آسیب‌دیده، محدودیت در حرکت ستون فقرات و حساسیت به لمس است. در مواردی که شکستگی باعث فشار بر نخاع یا ریشه‌های عصبی شود، ممکن است علائمی مانند بی‌حسی، گزگز، ضعف در اندام‌ها یا اختلال در حرکت نیز ایجاد شود. شدت علائم به محل و نوع شکستگی بستگی دارد.
تشخیص شکستگی مهره معمولاً با استفاده از تصویربرداری انجام می‌شود. رادیوگرافی ساده می‌تواند بسیاری از شکستگی‌ها را نشان دهد، اما برای بررسی دقیق‌تر وضعیت مهره‌ها و ارزیابی نخاع و بافت‌های اطراف، از سی‌تی‌اسکن یا ام‌آر‌آی استفاده می‌شود. این بررسی‌ها به پزشک کمک می‌کند تا نوع شکستگی و میزان بی‌ثباتی ستون فقرات را مشخص کند.
در برخی موارد، درمان غیرجراحی مانند استراحت، استفاده از بریس‌های مخصوص ستون فقرات و فیزیوتراپی می‌تواند کافی باشد. اما در شکستگی‌های ناپایدار، تغییر شکل شدید مهره یا زمانی که نخاع و اعصاب تحت فشار قرار گرفته باشند، جراحی برای تثبیت ستون فقرات ضروری می‌شود.
جراحی شکستگی مهره با هدف تثبیت مهره‌های آسیب‌دیده، اصلاح تغییر شکل ستون فقرات و کاهش فشار از روی نخاع و اعصاب انجام می‌شود. در این جراحی معمولاً از پیچ‌ها، میله‌ها و ایمپلنت‌های مخصوص برای ثابت نگه داشتن مهره‌ها استفاده می‌شود تا ستون فقرات به حالت پایدار بازگردد و امکان بهبود و جوش خوردن استخوان فراهم شود.
