ضایعات عروقی مغز به مجموعه‌ای از اختلالات گفته می‌شود که در ساختار رگ‌های خونی مغز ایجاد می‌شوند. این ضایعات می‌توانند شامل آنوریسم مغزی، مالفورمیشن‌های عروقی (AVM) و کاورنوما باشند. هر یک از این اختلالات به دلیل تغییر در شکل یا عملکرد طبیعی رگ‌های خونی مغز ایجاد می‌شوند و در برخی موارد ممکن است باعث خونریزی مغزی یا اختلال در عملکرد طبیعی مغز شوند.
آنوریسم مغزی یکی از شناخته‌شده‌ترین ضایعات عروقی است که به صورت یک برآمدگی یا بادکردگی در دیواره یک شریان مغزی ایجاد می‌شود. در صورتی که این برآمدگی پاره شود، ممکن است خونریزی خطرناکی در مغز رخ دهد. مالفورمیشن‌های عروقی نیز نوعی اتصال غیرطبیعی بین شریان‌ها و وریدها هستند که می‌توانند جریان طبیعی خون در مغز را مختل کنند. کاورنوما نیز مجموعه‌ای از عروق خونی غیرطبیعی و متسع است که ممکن است باعث خونریزی‌های کوچک در بافت مغز شود.
علائم ضایعات عروقی مغز بسته به نوع و محل آن‌ها متفاوت است. برخی از بیماران ممکن است دچار سردردهای شدید، تشنج، اختلال در بینایی، ضعف در اندام‌ها یا مشکلات گفتاری شوند. در برخی موارد نیز این ضایعات تا زمان انجام تصویربرداری به دلایل دیگر هیچ علامتی ایجاد نمی‌کنند.
برای تشخیص دقیق این ضایعات از روش‌های تصویربرداری پیشرفته مانند سی‌تی‌اسکن، ام‌آر‌آی و آنژیوگرافی مغزی استفاده می‌شود. این بررسی‌ها به پزشکان کمک می‌کنند تا شکل، اندازه و محل دقیق ضایعه عروقی را مشخص کنند و بهترین روش درمانی را انتخاب نمایند.
درمان ضایعات عروقی مغز می‌تواند شامل جراحی، درمان‌های اندوواسکولار یا در برخی موارد رادیوسرجری باشد. هدف از درمان جلوگیری از خونریزی مغزی، کاهش خطر عوارض و حفظ عملکرد طبیعی مغز است. انتخاب روش درمانی مناسب به نوع ضایعه، اندازه آن، محل قرارگیری و شرایط کلی بیمار بستگی دارد.
